Πώς να αποφύγεις τους τραυματισμούς στην πρακτική της Yoga.

Μέχρι σήμερα, σίγουρα έχεις ακούσει για τα πολλά οφέλη της πρακτικής της yoga. Συστηματική πρακτική μπορεί να τονώσει το σώμα, να βοηθήσει στην καταπολέμηση του άγχους, στην καλύτερη ποιότητα ύπνου, στη μείωση της αρτηριακής πίεσης κ.α. Όμως, χωρίς την απαραίτητη προσοχή, μπορεί να υπάρξουν τραυματισμοί κατά τη διάρκεια της πρακτικής, σε περιοχές όπως: οι καρποί, η μέση, οι ώμοι, οι αγκώνες, τα γόνατα, οι μηριαίοι δικέφαλοι και ο αυχένας.

Παρακάτω μερικές απλές συμβουλές για μία μακροχρόνια πρακτική, χωρίς τραυματισμούς.

Ένα βήμα τη φορά. Προτίμησε τα αργά και σταθερά βήματα, ξεκίνα με ένα ιδιαίτερο μάθημα ή μία τάξη ήπιου επιπέδου, ώστε να δημιουργήσεις μία καλή βάση, πάνω στην οποία θα εξελιχθεί ομαλά η πρακτική σου.

Βεβαιώσου ότι ο δάσκαλός σου είναι επαρκώς καταρτισμένος. Πριν δεσμευτείς σε οποιαδήποτε σειρά μαθημάτων, διάβασε και ρώτησε για το δάσκαλό σου και σίγουρα έλα σε επαφή μαζί του. Ένα δοκιμαστικό μάθημα, σίγουρα βοηθά.

Μην υπερεκτιμάς τις δυνάμεις σου. Το λέω συχνά στους μαθητές μου, ακόμα και αν μπορεί να μπεις βαθιά σε μία θέση, αυτό, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είναι και ωφέλιμο. Προτιμώ οι μαθητές μου να κάνουν πρακτική στη ζώνη ασφάλειάς τους και όχι στα όριά τους. Μπορεί να νομίζεις ότι με αυτό τον τρόπο η εξέλιξη θα είναι αργή, στην πραγματικότητα όμως αυτό, που θα σε καθυστερήσει περισσότερο απ’ όλα, είναι ένας  ενδεχόμενος τραυματισμός.

Χρησιμοποίησε βοηθήματα και παραλλαγές των asana. Τουβλάκια, ιμάντας, καρέκλα, τοίχος, bolster, κουβέρτες μπορούν να κάνουν την πρακτική σου πολύ πιο άνετη και ασφαλή. Μη διστάσεις να ζητήσεις οδηγίες για τη χρήση τους και παραλλαγές των θέσεων από το δάσκαλό σου, οπότε το χρειάζεσαι.

Ενημέρωσε το δάσκαλό σου για οποιοδήποτε προϋπάρχον πρόβλημα υγείας. Μικρό, μεγάλο, δεν έχει σημασία, επίτρεψέ του να  αξιολογήσει εκείνος τη σημασία του. Χρειάζεται σιγά-σιγά να χτίσεις μία σχέση ειλικρίνειας και εμπιστοσύνης με τον εκπαιδευτή σου.

Ο τρόπος με τον οποίο μπαίνουμε στη θέση και ο τρόπος με τον οποίο βγαίνουμε από αυτήν είναι πολύ σημαντικός και συνήθως οι τραυματισμοί, συμβαίνουν στις μεταβάσεις αυτές. Φρόντισε λοιπόν, να παραμένεις με την επίγνωση σου ενεργή τόσο κατά την παραμονή στη θέση, όσο και κατά την είσοδο και έξοδο από αυτή.

Άκου προσεκτικά τις οδηγίες ασφάλειας και ευθυγράμμισης.

Άκου το σώμα σου. Ίσως αυτό το tip να είναι το πιο δύσκολο από όλα στην εφαρμογή. Πολλοί από μας δεν έχουμε μάθει να επικοινωνούμε με το σώμα μας, και αυτό δεν θα συμβεί από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάζεται υπομονή και παρατήρηση. Χρειάζεται επίγνωση σε όλη τη διάρκεια της πρακτικής και αφύπνιση του ένστικτού μας. Δεν πρέπει να αισθάνεσαι πόνο στη διάρκεια της πρακτικής, παρά μόνο μυϊκή κόπωση. Αν αισθανθείς πόνο, βγες από τη θέση και ξεκουράσου. Better safe than sorry.

Μείνε για τη Savasana. Η δεκάλεπτη χαλάρωση στο τέλος του μαθήματος, είναι σημαντική για το σώμα, ιδιαίτερα για το νευρικό μας σύστημα, αλλά και για τον νου μας. Ειδικά τώρα με τα online μαθήματα μπορεί να μπεις στον πειρασμό, να κλείσεις την κάμερά σου και να τρέξεις να κάνεις τις δουλειές που σου απομένουν, στη διάρκεια της savasana. Μην το κάνεις, άρπαξε αυτή την ευκαιρία για ξεκούραση και ηρεμία, άσε σώμα και νου να απορροφήσουν τα οφέλη της πρακτικής, που προηγήθηκε.

Φθινοπωρινές αγωνίες

Πάντα μετρούσα τους χρόνους της ζωής μου με τα καλοκαίρια… δανείζομαι την έκφραση από πολύ αγαπημένο μου φίλο. Από πολύ μικρή συνήθιζα να μετράω αντίστροφα τις μέρες μέχρι τις πρώτες ζέστες του Μάη, λες και ζούσα αληθινά μόνο τα καλοκαίρια. Μεγαλώνοντας άρχισα ευτυχώς να εκτιμώ και τις στιγμές ανάμεσα… Υπάρχει όμως κάτι σε κάθε Σεπτέμβρη που μου φέρνει αγωνία, μία λίστα υποχρεώσεων που μοιάζει ατελείωτη και με περιμένει αδήφαγη να πατήσω το πόδι μου, πίσω στη βάση μου.

Αυτό που με βοηθά πολύ είναι να γυρίζω ξανά και ξανά στην πρακτική μου. Να απλώνω το στρωματάκι μου και να απολαμβάνω 20 λεπτά βαθιάς αναπνοής  και κίνησης κάθε φορά που νιώθω το άγχος να με βαραίνει. Δεν έχει τόση σημασία η σειρά των στάσεων, όσο η σύνδεση με τον εαυτό. Κλείνω τα μάτια και απλώς ακούω το σώμα μου, ακούω τις σκέψεις μου, και προσπαθώ σωστά να ερμηνεύσω αυτά που μου λένε, για να φροντίσω τις ανάγκες τους.

Με βοηθάει πολύ η pranayama, ιδιαίτερα η εναλλασσόμενη αναπνοή (nadi shodhana) αλλά και το βουητό της μέλισσας (bhramari) με τις δύο μου παλάμες να ακουμπούν στο κέντρο του στήθους, η μία πάνω στην άλλη, για να αισθανθώ πραγματικά τη δόνηση.

Με βοηθά πολύ να κοιμάμαι νωρίς και να ακούω μία καθοδηγούμενη χαλάρωση πριν κλείσω τα μάτια μου.

Με βοηθά να κάνω μία παύση μέσα στη μέρα και να πίνω την αγαπημένη μου σοκολάτα (κακάο, γάλα βρώμης, ζάχαρη καρύδας και ένα κ.γ. βούτυρο αμυγδάλου!)

Με βοηθά να μυρίζει όμορφα ο χώρος μου, με αιθέρια έλαια που κατευνάζουν το νευρικό σύστημα, ηρεμούν και μου φτιάχνουν τη διάθεση όπως λεβάντα και περγαμόντο, πορτοκάλι, τριαντάφυλλο και υλάνγκ υλάνγκ.

Με βοηθά να τρώω απλές, καθαρές τροφές που χωνεύονται εύκολα, καλά λιπαρά και να έχω ένα σταθερό ωράριο στα γεύματα μου.

Με βοηθά να γράφω, να γράφω τις εκκρεμότητές μου, τα ραντεβού μου τις σκέψεις μου, μου δίνει αυτό μία αίσθηση τάξης και κατά συνέπεια ησυχίας.

Με βοηθά η επικοινωνία με θετικούς ανθρώπους, με τους φίλους, και τους αγαπημένους μου μαθητές.

Πιο πολύ από όλα όμως με βοηθάει να είμαι που και που ελαστική με τον εαυτό μου, να ξέρω πως ακόμα και αν δεν γίνουν όλα όσα ήθελα σήμερα, δεν πειράζει. Αύριο είναι μία καινούργια μέρα.

Photo by Josh Sorenson on Pexels.com