Yoga στην εποχή του instagram

Μιλούσα τις προάλλες με μια πολύ αγαπημένη μαθήτριά μου και απόφοιτη εκπαιδευτικού 200 ωρών, η οποία αμφισβητούσε την αξία της ως ασκούμενη και ακόμα περισσότερο ως δασκάλα, καθώς η πρακτική της, παρ’όλο που ήταν σχεδόν καθημερινή, δεν της παρείχε φυσική ευχέρεια σε δύσκολες asana σαν αυτές που βλέπει σε φωτογραφίες στο instagram. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ εντυπωσιάζομαι από τις φωτογραφίες αυτές, τα σχήματα που φτιάχνουν τα σμιλεμένα σώματα, μοιάζουν με έργα τέχνης, και κάθε επόμενη φωτογραφία που κοιτάς μοιάζει να ανταγωνίζεται στην περιπλοκότητα και την επιδεξιότητα, την προηγούμενη.

Η αλήθεια είναι όμως, πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει για καιρό με αυτές τις ανταγωνιστικές επιταγές χωρίς να νιώσει εξάντληση, σύγχυση,  και απογοήτευση. Η συνεχής σύγκριση και αυτοκριτική και το κυνήγι των εξωτερικών προτύπων επιτυχίας είναι σίγουρο πως θα μας στερήσει από την αγνή χαρά που βιώσαμε στην yoga όταν πρωτογνωρίσαμε την πρακτική. Η χαρά που νιώθαμε κάθε φορά που μυρίζαμε την αίθουσα, ξεδιπλώναμε το στρωματάκι μας, διαλέγαμε προσεκτικά τη θέση μας, και έπειτα η πρακτική… κάθε αναπνοή και μια ανακάλυψη.

Χρειάζεται να κινηθούμε βαθύτερα, μακριά από τέλειες εικόνες και μη ρεαλιστικές προσδοκίες, καθώς στην πραγματικότητα η πρακτική της yoga απέχει πολύ από τον ανταγωνισμό για την πιο δύσκολη, πιο πολύπλοκη asana. Παρ’όλο που στο επίκεντρο της asana είναι το φυσικό σώμα, η asana αποτελει ένα εργαλείο αυτογνωσίας και πνευματικής αναζήτησης. Η asana αποτελεί μια πρόσκληση να είμαστε μέσα στο σώμα μέσω της βιωματικής εμπειρίας, των αισθήσεων και της παρατήρησης.

Κρυμμένη πίσω από κάθε σχήμα, κάθε οδηγία ευθυγράμμισης, κάθε μέτρημα αναπνοής, είναι μία προτροπή για προσοχή: πρώτα στο σχήμα, έπειτα στην επιρροή στο σώμα, στην αναπνοή, στην επιρροή στο νου και τέλος στο κομμάτι μας που παρατηρεί όλα τα προηγούμενα. Η ευθυγράμμιση στη yoga δεν είναι μια εξαντλητική λίστα λεπτομερειών προς την αναζήτηση της τελειότητας αλλά ένα κάλεσμα να στρέψουμε την προσοχή μας στο ποιοι είμαστε σε ολοένα και βαθύτερα επίπεδα της ύπαρξής μας. Τα σχήματα δεν είναι εκεί για να τροφοδοτούν αυτοκριτική ή ματαιοδοξία. Δεν χρειάζεται να είμαστε λεπτοί, δυνατοί ή να μοιάζουμε με μοντέλο περιοδικού για να μπορούμε να εστιάσουμε την προσοχή μας στην στάση, τη δράση της και την επιρροή που έχει στη συνειδητότητά μας. Δεν χρειάζεται να μπορούμε να μπούμε στην θέση του «σκορπιού» ή να στεκόμαστε για ώρα στο κατακόρυφο,  για να στρέψουμε την προσοχή μας εσωτερικά, προς την πηγή, προς το αέναα αμετάβλητο. Δεν χρειάζεται να είσαι τίποτε άλλο, πέρα από σένα για να ζήσεις τη yoga.

“An intelligent Trikonasana is the sign of an advanced student. Not whether you hold your ankles in Urdhva Dhanurasana. You could just have a place in your back that bends that way. Go to the Cirque Du Soleil, there’s lots of those guys in there! But to do Trikonasana well… where the legs are working, the pelvis is in its proper position, the chest is properly open, the spine is properly lengthened, the mind is quiet, the breathe is smooth, the gaze is relaxed, you can hold the pose for 25 breaths and come out feeling completely released… THAT’S an advanced student!”

Maty Ezraty

Η ομορφιά της σιωπής

Στη σιωπή έχουμε τη δυνατότητα να ακούσουμε τον εαυτό μας, τους άλλους, μέσω της σιωπής μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τη θεϊκή μας υπόσταση. Είναι στη σιωπή που απαντήσεις, θεραπεία και δημιουργικότητα αποκαλύπτονται. Είναι η σιωπή που μας βοηθά να κατανοήσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και ποια η θέση μας στο τεράστιο παζλ της δημιουργίας. Η Μητέρα Τερέζα είχε πει «Κοίτα πως η φύση, τα δέντρα, τα λουλούδια μεγαλώνουν στη σιωπή… κοίτα τα αστέρια, το φεγγάρι και τον ήλιο πως ταξιδεύουν στη σιωπή. Χρειαζόμαστε ησυχία για να έρθουμε σε επαφή με την ψυχή».

Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουμε ανάγκη την ησυχία, καθώς από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που θα κοιμηθούμε βομβαρδιζόμαστε με θόρυβο, οι ήχοι της πόλης, οι φωνές των ανθρώπων, οι ήχοι από τις συσκευές. Αλλά και εμείς επιθυμούμε συνεχώς να μιλάμε, με την ψευδαίσθηση ότι επικοινωνούμε. Έχουμε τόσο συνηθίσει να βρισκόμαστε υπό την επιρροή της φασαρίας που η σιωπή μας προκαλεί αμηχανία ή ακόμα χειρότερα ταυτίζεται με την απομόνωση, τη μοναξιά και την ανία.

Η σιωπή ενισχύει το Τejas, την εσωτερική μας ακτινοβολία, και στην παράδοση της Yoga αυτό σημαίνει όξυνση της αντιληπτικής μας ικανότητας, της ορθής διάκρισης, διεύρυνση της δημιουργικότητας και της εσωτερικής δύναμης. Ο δάσκαλός μου, μας συστήνει την εξής πρακτική: Να μιλάς μόνο όταν αυτό που έχεις να πεις 1) είναι αλήθεια, 2) είναι ευγενικό, 3) είναι ο κατάλληλος χρόνος να ειπωθεί και 4) είναι απαραίτητο να ειπωθεί.

Και ο εσωτερικός θόρυβος; Οι σκέψεις, οι αγωνίες, οι επιθυμίες, οι φόβοι, οι ελπίδες. Όποιος έχει δοκιμάσει να διαλογιστεί έστω και μια φορά, θα ανακαλύψει πως τη μεγαλύτερη φασαρία την κάνει ο νους, πως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η εσωτερική ησυχία και ειρήνη. Εδώ είναι η ουσία της πρακτικής της Yoga, στην ησυχία του νου, για αυτό και η asana, η pranayama, οι τεχνικές χαλάρωσης και διαλογισμού, για να προετοιμαστούμε σωματικά, ενεργειακά, νοητικά και πνευματικά, γι αυτή την άχρονη, αδιατάρακτη, βαθιά θεραπευτική σιωπή.

Άδραξε τις ευκαιρίες που σου δίνονται για ησυχία, ένας περίπατος στη φύση, λίγος χρόνος σιωπής μπροστά στο τζάκι, η ησυχία της αυγής, ένα όμορφο γεύμα, ένα ζεστό μπάνιο, η παρατήρηση των αστεριών και της σελήνης, ένας διαλογισμός.

 “External silence can be the doorway to inner silence.” Ram Dass

Photo by Rok Romih on Pexels.com