Yoga στην εποχή του instagram

Μιλούσα τις προάλλες με μια πολύ αγαπημένη μαθήτριά μου και απόφοιτη εκπαιδευτικού 200 ωρών, η οποία αμφισβητούσε την αξία της ως ασκούμενη και ακόμα περισσότερο ως δασκάλα, καθώς η πρακτική της, παρ’όλο που ήταν σχεδόν καθημερινή, δεν της παρείχε φυσική ευχέρεια σε δύσκολες asana σαν αυτές που βλέπει σε φωτογραφίες στο instagram. Η αλήθεια είναι πως κι εγώ εντυπωσιάζομαι από τις φωτογραφίες αυτές, τα σχήματα που φτιάχνουν τα σμιλεμένα σώματα, μοιάζουν με έργα τέχνης, και κάθε επόμενη φωτογραφία που κοιτάς μοιάζει να ανταγωνίζεται στην περιπλοκότητα και την επιδεξιότητα, την προηγούμενη.

Η αλήθεια είναι όμως, πως κανείς δεν μπορεί να ζήσει για καιρό με αυτές τις ανταγωνιστικές επιταγές χωρίς να νιώσει εξάντληση, σύγχυση,  και απογοήτευση. Η συνεχής σύγκριση και αυτοκριτική και το κυνήγι των εξωτερικών προτύπων επιτυχίας είναι σίγουρο πως θα μας στερήσει από την αγνή χαρά που βιώσαμε στην yoga όταν πρωτογνωρίσαμε την πρακτική. Η χαρά που νιώθαμε κάθε φορά που μυρίζαμε την αίθουσα, ξεδιπλώναμε το στρωματάκι μας, διαλέγαμε προσεκτικά τη θέση μας, και έπειτα η πρακτική… κάθε αναπνοή και μια ανακάλυψη.

Χρειάζεται να κινηθούμε βαθύτερα, μακριά από τέλειες εικόνες και μη ρεαλιστικές προσδοκίες, καθώς στην πραγματικότητα η πρακτική της yoga απέχει πολύ από τον ανταγωνισμό για την πιο δύσκολη, πιο πολύπλοκη asana. Παρ’όλο που στο επίκεντρο της asana είναι το φυσικό σώμα, η asana αποτελει ένα εργαλείο αυτογνωσίας και πνευματικής αναζήτησης. Η asana αποτελεί μια πρόσκληση να είμαστε μέσα στο σώμα μέσω της βιωματικής εμπειρίας, των αισθήσεων και της παρατήρησης.

Κρυμμένη πίσω από κάθε σχήμα, κάθε οδηγία ευθυγράμμισης, κάθε μέτρημα αναπνοής, είναι μία προτροπή για προσοχή: πρώτα στο σχήμα, έπειτα στην επιρροή στο σώμα, στην αναπνοή, στην επιρροή στο νου και τέλος στο κομμάτι μας που παρατηρεί όλα τα προηγούμενα. Η ευθυγράμμιση στη yoga δεν είναι μια εξαντλητική λίστα λεπτομερειών προς την αναζήτηση της τελειότητας αλλά ένα κάλεσμα να στρέψουμε την προσοχή μας στο ποιοι είμαστε σε ολοένα και βαθύτερα επίπεδα της ύπαρξής μας. Τα σχήματα δεν είναι εκεί για να τροφοδοτούν αυτοκριτική ή ματαιοδοξία. Δεν χρειάζεται να είμαστε λεπτοί, δυνατοί ή να μοιάζουμε με μοντέλο περιοδικού για να μπορούμε να εστιάσουμε την προσοχή μας στην στάση, τη δράση της και την επιρροή που έχει στη συνειδητότητά μας. Δεν χρειάζεται να μπορούμε να μπούμε στην θέση του «σκορπιού» ή να στεκόμαστε για ώρα στο κατακόρυφο,  για να στρέψουμε την προσοχή μας εσωτερικά, προς την πηγή, προς το αέναα αμετάβλητο. Δεν χρειάζεται να είσαι τίποτε άλλο, πέρα από σένα για να ζήσεις τη yoga.

“An intelligent Trikonasana is the sign of an advanced student. Not whether you hold your ankles in Urdhva Dhanurasana. You could just have a place in your back that bends that way. Go to the Cirque Du Soleil, there’s lots of those guys in there! But to do Trikonasana well… where the legs are working, the pelvis is in its proper position, the chest is properly open, the spine is properly lengthened, the mind is quiet, the breathe is smooth, the gaze is relaxed, you can hold the pose for 25 breaths and come out feeling completely released… THAT’S an advanced student!”

Maty Ezraty