Η ομορφιά της σιωπής

Στη σιωπή έχουμε τη δυνατότητα να ακούσουμε τον εαυτό μας, τους άλλους, μέσω της σιωπής μπορούμε να έρθουμε σε επαφή με τη θεϊκή μας υπόσταση. Είναι στη σιωπή που απαντήσεις, θεραπεία και δημιουργικότητα αποκαλύπτονται. Είναι η σιωπή που μας βοηθά να κατανοήσουμε ποιοι πραγματικά είμαστε και ποια η θέση μας στο τεράστιο παζλ της δημιουργίας. Η Μητέρα Τερέζα είχε πει «Κοίτα πως η φύση, τα δέντρα, τα λουλούδια μεγαλώνουν στη σιωπή… κοίτα τα αστέρια, το φεγγάρι και τον ήλιο πως ταξιδεύουν στη σιωπή. Χρειαζόμαστε ησυχία για να έρθουμε σε επαφή με την ψυχή».

Σήμερα περισσότερο από ποτέ έχουμε ανάγκη την ησυχία, καθώς από την ώρα που ξυπνάμε μέχρι την ώρα που θα κοιμηθούμε βομβαρδιζόμαστε με θόρυβο, οι ήχοι της πόλης, οι φωνές των ανθρώπων, οι ήχοι από τις συσκευές. Αλλά και εμείς επιθυμούμε συνεχώς να μιλάμε, με την ψευδαίσθηση ότι επικοινωνούμε. Έχουμε τόσο συνηθίσει να βρισκόμαστε υπό την επιρροή της φασαρίας που η σιωπή μας προκαλεί αμηχανία ή ακόμα χειρότερα ταυτίζεται με την απομόνωση, τη μοναξιά και την ανία.

Η σιωπή ενισχύει το Τejas, την εσωτερική μας ακτινοβολία, και στην παράδοση της Yoga αυτό σημαίνει όξυνση της αντιληπτικής μας ικανότητας, της ορθής διάκρισης, διεύρυνση της δημιουργικότητας και της εσωτερικής δύναμης. Ο δάσκαλός μου, μας συστήνει την εξής πρακτική: Να μιλάς μόνο όταν αυτό που έχεις να πεις 1) είναι αλήθεια, 2) είναι ευγενικό, 3) είναι ο κατάλληλος χρόνος να ειπωθεί και 4) είναι απαραίτητο να ειπωθεί.

Και ο εσωτερικός θόρυβος; Οι σκέψεις, οι αγωνίες, οι επιθυμίες, οι φόβοι, οι ελπίδες. Όποιος έχει δοκιμάσει να διαλογιστεί έστω και μια φορά, θα ανακαλύψει πως τη μεγαλύτερη φασαρία την κάνει ο νους, πως η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η εσωτερική ησυχία και ειρήνη. Εδώ είναι η ουσία της πρακτικής της Yoga, στην ησυχία του νου, για αυτό και η asana, η pranayama, οι τεχνικές χαλάρωσης και διαλογισμού, για να προετοιμαστούμε σωματικά, ενεργειακά, νοητικά και πνευματικά, γι αυτή την άχρονη, αδιατάρακτη, βαθιά θεραπευτική σιωπή.

Άδραξε τις ευκαιρίες που σου δίνονται για ησυχία, ένας περίπατος στη φύση, λίγος χρόνος σιωπής μπροστά στο τζάκι, η ησυχία της αυγής, ένα όμορφο γεύμα, ένα ζεστό μπάνιο, η παρατήρηση των αστεριών και της σελήνης, ένας διαλογισμός.

 “External silence can be the doorway to inner silence.” Ram Dass

Photo by Rok Romih on Pexels.com

Yoga και μινιμαλισμός

Η ενασχόληση μου με το μινιμαλισμό σαν τρόπο ζωής μετράει ήδη κάποια χρόνια και δε θυμάμαι αν η ιδέα προϋπήρχε της ενασχόλησης μου με τη yoga ή ήρθε σαν φυσικό επακόλουθο αυτής. Σε ένα κόσμο που η αξία του ανθρώπου συχνά μετριέται, με τον αριθμό των επιτευγμάτων, της κοινωνικοοικονομικής θέσης και των υλικών αγαθών που έχει στην κατοχή του, η παράδοση της yoga έρχεται σαν φρέσκια πνοή ανακούφισης και απελευθέρωσης.
Η πρακτική μας βασίζεται στην εσωτερική εμπειρία και τη σύνδεση με την πιο αγνή μορφή του εαυτού. Στην πρακτική της yoga είσαι πάντα αρκετός, πλήρης.
Δεν χρειάζεσαι τίποτα σχεδόν για να ξεκινήσεις την πρακτική, δεν χρειάζεται εξοπλισμός ή ιδιαίτερα ρούχα, πολλές φορές ούτε καν το στρωματάκι. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι το σώμα σου, η πρόθεση σου για θεραπεία και σύνδεση. Ό,τι χρειαζόμαστε, το έχουμε ήδη, το γνωρίζουμε ήδη και το ανακαλούμε με την επίγνωσή μας.
Η Yoga διατηρεί το σώμα μας δυνατό και το νου ήρεμο και εστιασμένο, μας προτρέπει να στρέψουμε το βλέμμα προς τα μέσα και να αποστασιοποιηθούμε από τις εξωτερικές αποσπάσεις, μας ενθαρρύνει να εστιάσουμε στα πιο σημαντικά, να φροντίσουμε το σώμα μας, να απλοποιήσουμε τη διατροφή μας και να τη συνδέσουμε με τους κύκλους της φύσης, να αναπνεύσουμε αργά και σταθερά, να παρατηρήσουμε το τώρα και να είμαστε ικανοποιημένοι με αυτό που είμαστε κάθε στιγμή. Η πρακτική μας προσκαλεί να εξασκηθούμε στη μη προσκόλληση, στο πως να απολαύσουμε τη ζωή και ότι μας φέρει χωρίς προσδοκία κα αγωνία.
Δε χρειαζόμαστε πολλά, έχουμε ήδη αρκετά, αυτό που χρειάζεται είναι να δημιουργήσουμε τον χώρο και τον χρόνο για αυτά που είναι σημαντικά, χρόνο για επαφή με τη φύση και τον άνθρωπο, χρόνο για μάθηση και δημιουργία, χρόνο για πρακτική και αυτοφροντίδα. Μπορούμε να απελευθερωθούμε από το βάρος των συνεχών προσδοκιών, των αλλεπάλληλων στόχων, της συσσώρευσης υλικών. Να εκτιμήσουμε όσα έχουμε, να απαλλαγούμε από τα περιττά και να εστιάσουμε σε αυτά που πραγματικά δίνουν αξία στη ζωή μας. Less is more.
Σας φιλώ!